Veiligheidsdag 2016: veel interactie en emotie

Nieuwsbericht - 16 november 2016

Communicatie was het thema van de vijfde Veiligheidsdag van Veiligheid Voorop op 3 november in Amersfoort. Het thema en de opzet van het programma met zestien werksessies leverde veel interactie op. Er werden veel persoonlijke, vaak emotionele ervaringen gedeeld. Zo’n 200 mensen namen deel aan de dag. 

“Laat ik u meenemen in wat er in de vroege ochtend van 29 september van dit jaar gebeurde. Ik zal deze dag nooit meer vergeten." Zo begon Veiligheid Voorop-voorzitter Anton van Beek zijn openingsspeech. "Het is kwart over vier in de ochtend als mijn mobiele telefoon op mijn nachtkastje rinkelt. Slaperig neem ik op. Een stem zegt: 'Anton, sorry dat ik je wakker bel, maar we hebben een fatality op de site.' Bij aankomst op de site in Terneuzen treft de topman van Dow Benelux stoere mannen aan die met tranen in hun ogen geschokt voor zich uit staren. Het slachtoffer heeft een naam: Peter. Hij heeft een vrouw en twee studerende kinderen. "Dit wil ik nooit meer meemaken", besluit Van Beek het helaas waargebeurde verhaal. "Dit moeten we altijd zien te voorkomen."

Communicatie was het thema van de Veiligheidsdag 2016 van Veiligheid Voorop (Fotografie: Rob Beurse)

In gesprek met elkaar over veiligheid

De vijfde Veiligheid Voorop Veiligheidsdag stond in het teken van ‘in gesprek met elkaar over veiligheid’. Een thema dat extra aandacht behoeft in de bètawereld van de chemische industrie, met veel techneuten, die de neiging hebben zaken rationeel te benaderen. "Als je een hamer hebt, lijkt elk probleem een spijker", zo vatte Van Beek het samen. Verder kijken, daadwerkelijk luisteren, daar moeten we volgens hem naartoe. "De procedures zijn op orde, de assets ook", vulde VOTOB-directeur Sandra de Bont aan. "We hebben teveel op compliance gezeten. Er is ook nog ook de menselijke component. Het gedrag. Daar moeten we meer op inzetten."

Persoonlijke ervaringen uitgewisseld

Het programma bood één plenaire spreker, voor de rest konden de circa 200 deelnemers aanschuiven bij een van de zestien werksessies. Ze varieerden van 'Teamreflectie in operations' en 'Veiligheid en moed, een gedurfde combinatie' tot 'Nieuwsgierig interviewen' en 'Motiveren organisatie voor veiligheidsaudits'.
Tijdens elke twee uur durende sessie werden in kringgesprekken veel persoonlijke ervaringen uitgewisseld, dilemma's besproken en adviezen gedeeld. De intieme setting bood ruimte voor verdieping en emotie, met name tijdens de werksessie 'Aandacht en angst', waarbij deelnemers vertelden over een persoonlijk ongeval dat ze hadden meegemaakt. Zoals Ron, die ooit een reactor startte en meteen een enorme knal hoorde. De temperatuur was in een mum van tijd van 20 naar 700 graden gegaan. Gelukkig stond een klep open, die de druk wegnam, anders was de reactor ontploft en had hij het niet kunnen navertellen. Als hij nu een operator een vraag hoort stellen en de andere operator antwoordt, zoals in de machocultuur van de plants vaak gebeurt: 'Weet je dat echt niet? Hoe lang werk je hier nu al?' dan wordt hij hels. Want als mensen geen vragen meer durven te stellen is het einde zoek. Alles valt en staat met open en veilige communicatie.

‘Zie je collega’s als dierbaren’

’s Middag werden de deelnemers uitgenodigd om hun persoonlijke ervaringen plenair te delen, waarbij de verhalen ook werden uitgebeeld door acteurs. Onder andere Paul Evers, directeur van BASF De Meern, en Neldes Hovestad, vice-president Operations Benelux en directeur van Dow Terneuzen, gaven hieraan gehoor. Hovestand vertelde over zijn vader die schilder is en van wie hij niet meer wil dat hij op een hoge ladder gaat staan om een klus voor hem te doen, omdat het te gevaarlijk is. Dat gevoel moet je volgens hem in je hart ook meenemen naar je werk. "Zie je collega's als dierbaren, als partner, kind, vader", betoogde hij. "Hoe ga je er dan mee om?" luidde de retorische vraag.

Lees meer »